داستان و سریال: درام‌های نوجوانانه - آخرین قسمت: دنیای پنهان
به نظر من یکی از مهم‌ترین بخش‌های داستان‌ها و سریال‌های فانتزی، قسمت «دنیای پنهان» اونه. این قسمت انقدر می‌تونه جذاب باشه که من با این سنم هنوز آرزوی زندگی در دنیای هری‌پاتر (Harry Potter) برام زنده باشه.
اما ساخت این دنیا کار راحتیه؟
اول باید بدونیم این دنیا فانتزی در لایه‌ای پنهان در همین جهانه یا نه، در دنیای کاملا متفاوتی ساخته شده. توی این یادداشت کاری به جهان‌هایی که کلا از اول ساخته شدن نداریم و مستقیم می‌ریم سراغ دنیا‌های پنهان.
سریال‌هایی مثل: Teen Wolf ،The Vampire Diaries ،Supernatural
دنیای پنهان دارند. اول زندگی در دنیایی مشابه دنیای خودمون در جریانه و بعد لایه دوم، زیر واقعیت همون جهان کشف می‌شه.
خیلی‌ها فکر می‌کنن این دنیاها با موجودات خفن و عجیب، قدرت، افسانه و جادو کار می‌کنن. نه.
چیزی که این دنیاها رو «باورپذیر» می‌کنه، منطق درونیشونه. این دنیا باید این حسو بده که قبل از ورود قهرمان هم وجود داشته. این دنیا قدیمیه، قوانین داره، تاریخ داره و بدون اون هم ادامه پیدا می‌کنه.
اولین چیزی که معمولا نویسنده‌ها خراب می‌کنن، قانونه. دنیا باید محدودیت داشته باشه. اگر هرچیزی ممکن باشه، هر قدرتی ناگهانی بیاد، هر مشکلی با جادو حل شه، داستان می‌میره. قدرت بدون محدودیت، تنش رو نابود می‌کنه.
یک بحث خیلی جالب بین نویسندگان دنیای فانتزی وجود داره و اون «هزینه جادو»ئه. طبق افسانه‌ها اگر کسی قدرت ماوراء طبیعی بدست بیاره، طبیعت خشمش می‌گیره و هزینه‌ای برای اون قدرت در نظر می‌گیره. مثلاً خون‌آشام قدرت و جاودانگی می‌گیره ولی از نور خورشید محروم می‌شه. این هزینه یک منطق درست می‌تونه برای دنیا ایجاد کنه. هر عنصر ماورایی باید هزینه داشته باشه: از دست دادن کنترل، تنهایی، خشونت، خطر برای عزیزان، تغییر هویت. اگر قدرت فقط «باحال» باشه، دنیا کارتونی می‌شه و درام از دست می‌ره.
قسمت مهم بعدی، تاریخه. نشون دادن تاریخ جهان همون اول کارو یکم خراب می‌کنه. مخاطب باید تاریخ اونو کشف کنه. اگر خاندانی وجود داره، روابطی وجود داره، دشمنی نسل به نسلی وجود داره، این حس باید به مخاطب داده بشه که قهرمان وارد چیزی قدیمی شده، نه اینکه دنیا دورش ساخته شده.
مخاطب کم‌کم قوانینو بفهمه، لایه‌ها رو کشف کنه، تاریکی زیر دنیا رو ببینه.
یکی از نکاتی که خیلی بهش بها درست و حسابی داده نمی‌شه، ساختار اجتماعی‌ئه. اون دنیا برای خودش فرهنگی داره، سلسله‌مراتب، تابو، سیاست داره. مثلاً گرگینه‌ها فقط «حیوان خشمگین» نیستن. ممکنه رهبر داشته باشن، قلمرو داشته باشن، قانون داشته باشن.
Teen Wolf — دنیای مخفی مثل «حیات‌وحش زیر شهر» دنیای ماورایی Teen Wolf حسش این نیست که «جادو وارد دنیا شده». حسش اینه که «همیشه این‌جا بوده، فقط تو نمی‌دیدیش.» و این فرق خیلی مهمه. خیلی قابل باورتره چون خیلی «زمینی» طراحی شده. موجوداتش حس بیولوژیک دارن. گرگینه بودن توی Teen Wolf بیشتر شبیه آلودگی، جهش، غریزه و تغییر فیزیولوژیکه.
ساختار قدرت خیلی مهمه. Teen Wolf دنیارو فقط با «هیولا» نمی‌سازه، بلکه گروه‌ها، قلمروها، رهبرها، شکارچی‌ها و قوانین نانوشته داره. یعنی موجودات فقط «موجود» نیستن، جامعه دارن.
Teen Wolf دنیاشو کامل توضیح نمیده و این تصمیم درستی بود. خیلی چیزا نصفه می‌مونن، مبهمن، افسانه‌وارن. این باعث می‌شه دنیا قدیمی، تاریک و ناشناخته حس بشه.
بخوام مثال بد هم بزنم باید به سریال Shadowhunters از این نظر دچار یه ضعف بزرگه. قوانین شل و ول و پر از ایراد، اطلاعات‌ریزی زیاد، موجودات زیاد و نتیجه یک دنیای پنهان آبکی.
احسان شناسا
احسان شناسادیدگاهها
۰ دیدگاههنوز دیدگاهی منتشر نشده است؛ نخستین نفر باشید.