داستان و سریال : درام‌های نوجوانانه - عنکبوت داستانی

فرق بین یه سریال درام زنده با یه سریال مکانیکی توی شبکه‌ی کاراکترهای اونه. یعنی داستان فقط متعلق به قهرمان داستان نیست. هر شخصیت فرعی داستان خودشو داره. هر داستان فرعی روی داستان اصلی و یا روی داستان فرعی دیگه‌ای اثر می‌ذاره. این داستان‌ها همزمان با هم پیش می‌رن.

توی داستان‌های ضعیف همه فقط دور قهرمان می‌چرخن. یعنی: دوست، عشق داستان، آدم دانا، دشمن. همه‌ی شخصیت‌ها فقط «کارکرد» دارن. اگر حذفشون کنی، داستان خیلی عوض نمی‌شه.

ولی توی شبکه‌ی کاراکتری خوب: هر شخصیت: میل داره، زخم داره، رابطه مستقل داره، دستورکار خودش رو داره و شخصیت‌ها حتی وقتی قهرمان نیستن، بازم دنیا رو تغییر می‌دن.

هر شخصیت باید داستان رو به سمت نسخه‌ی متفاوتی هل بده. اگر همه یک فکر داشته باشن، یک هدف داشته باشن، فقط حمایت کنن، شبکه می‌میره.

اما این اشتباه رو نکنید؛ گروه با شبکه خیلی فرق داره. گروه: چند نفر کنار هم‌ان. شبکه: رابطه‌ی بین اون‌ها موتور داستانه. اعتماد، حسادت، عشق، رقابت، وفاداری، ترس همه مدام جابه‌جا می‌شن.

مثلاً Game of Thrones این سریال تقریباً کارخانه‌ی شبکه‌ی کاراکتریه. اون عنکبوت بزرگست، چون هیچ‌کس فقط «نقش کمکی» نیست. مثلاً Tyrion یه تصمیم می‌گیره، اون تصمیم روی سرسی اثر می‌ذاره، روی جنگ اثر می‌ذاره، روی اتحادها اثر می‌ذاره، روی چند خط داستانی اثر می‌ذاره. یعنی هر شخصیت مثل یک گره توی شبکه‌ست. وقتی تکون می‌خوره، کل تار می‌لرزه.

یا Teen Wolf چون گروهش فقط «همراه قهرمان» نبود. استایلز فقط «دوست بامزه» نیست. اضطراب داره، حس جا موندن داره، می‌خواد مفید باشه، می‌ترسه معمولی باشه. و این باعث می‌شه تصمیم بگیره، اشتباه کنه، بحران بسازه. درک فقط «گرگینه خفن» نیست. گذشته داره، بی‌اعتماده، تروما داره، روش بقا یاد گرفته. پس رابطه‌اش با اسکات فقط استاد/شاگرد نیست، بلکه تضاد اخلاقی و فلسفیه.

یک قانون نانوشته برای شخصیت‌های فرعی وجود داره: هر شخصیت باید چیزی بخواد، چیزی پنهان کنه، از چیزی بترسه و روی بقیه اثر بذاره.

اشتباه بزرگ سریال‌های ضعیف: هر شخصیت فقط یک حالت داره، یک کارکرد داره. مثلاً: دوست وفادار، عشق مهربان، آدم شرور و تمام. این آدم نیست، کارتونیه.

یکی از سریال‌های خوبی که سر این موضوع خراب شد، سریال The Flash در فصل‌های ضعیف‌ترش بود. گروه زیاد می‌شه، ولی شبکه ضعیف می‌شه. یعنی همه فقط کمک به بری، تعریف از بری، نگرانی برای بری. هیچ‌کس واقعاً دستورکار مستقل نداره، تضاد عمیق نداره، مسیر جدا نداره.

و خطرناک‌ترین اتفاق: رابطه‌ها قابل پیش‌بینی می‌شن. یعنی می‌دونی کی حمایت می‌کنه، کی مخالفت می‌کنه، آخرش چی می‌شه.

در حالی که شبکه‌ی خوب باید حس اینو بده که هر اتحاد ممکنه بشکنه، هر دشمنی ممکنه تبدیل به وابستگی بشه.

و آخرین نکته: شبکه باید «تکامل» پیدا کنه. مثلاً اول دو نفر غریبه‌ان، بعد متحد می‌شن، بعد اعتماد می‌سازن، بعد خیانت می‌شه، بعد وابسته می‌شن. رابطه ثابت نمی‌مونه. مثل موجود زنده تغییر می‌کنه.